Sint autisme en adhd - Mireille Veninga

Tips voor een rustige tijd en een geslaagde pakjesavond

Sinterklaas is voor de meeste ouders best een uitdaging. Voor kinderen met een stoornis in het autisme spectrum, zoals adhd, pdd-nos, asperger of andere kinderen voor wie voorspelbaarheid en structuur meer dan gemiddeld belangrijk zijn is het een van de meest onrustige tijden van het jaar.
Als moeder van structuur-minnende kinderen en als klassiek homeopaat met vele jaren ervaring in de behandeling van deze kinderen krijg ik in deze tijd veel vragen. De strekking is altijd gelijk: Hoe houd ik het leuk?

Wat maakt deze periode zo moeilijk?

Vanaf oktober liggen de pepernoten en chocoladeletters al gebroederlijk naast de kerstballen in de schappen. Speelgoedfolders vallen de brievenbus al binnen.
Overal wordt van alles georganiseerd. In de supermarkt kun je je schoen zetten. Op het werk van papa en mama komt Sinterklaas op bezoek. Bij opa’s en oma’s mag de schoen worden gezet of de sint komt langs. Misschien zit uw zoon op een club of vereniging waar natuurlijk ook de Sintviering niet ontbreekt. Ook op school wordt veel aandacht gegeven aan het Sinterklaasfeest. En dan nog de tv; aandacht op televisie, op Nickelodeon met de Club van sinterklaas en het Sinterklaasjournaal. 

Al deze input herinneren je kind aan de spannende tijd, aan de onzekerheid. Het niet weten wanneer er wat gaat gebeuren. Iets wat voor de meeste kinderen al moeilijk is, maar zeker voor kinderen met autisme of aanverwant.

Alle tips op een rij:

  1. maak de hele periode overzichtelijk. Download de schoenkalender en kleur de dag waarop het schoentje gezet mag worden. Markeer ook de dag waarop winterklaas weer naar huis gaat. 
  2. overweeg om de schoen te zetten in de ochtend, als je kind naar school gaat, zo blijven de nachten rustig en kan zwartepiet overdag ook eens even wat doen. 
  3. Zet de schoen buiten naast de deur, onder een afdakje.
  4. pas de voeding van je kind zoveel mogelijk suikervrij aan
  5. ja zeg! juist in deze tijd mag snoep toch zeker wel? Er zullen nog maar weinig ouders zijn die de invloed van suiker op het gedrag van hun autistische kind niet zullen onderkennen. Suiker verhoogd het adrenaline peil, het ”ik moet rennen voor de leeuw” hormoon. Suiker doet dit ook. Het hele gebeuren rondom sinterklaas ook. Je krijgt zo een stapeleffect, wat je kind extra onrustig maakt.
  6. Stuur mij een mail en ik stuur je een uitgebreid artikel over hoe je op een eenvoudige wijze met kleine aanpassingen al veel kunt bereiken. Heb je meer tijd, ga dan zelf even googelen, bv op voedzo.nl
  7. zorg dat iedereen een taak heeft op pakjesavond en maak een planning. Afhankelijk van de leeftijd van je kind ondersteun je dit met pictogrammen op het planbord.
  8. beperk het aantal sinterklaasmomenten. Je kind komt niks te kort als hij niet naar het sinterklaasfeest op de sportclub of van je baas gaat, sterker nog je doet jezelf en je kind er een groot plezier mee om niet te gaan
  9. overleg met de homeopaat wat er mogelijk is om de onrust te kanaliseren en te verminderen. Is je kind al onder behandeling dan is een kleine aanpassing in de remedies vaak voldoende. Is je kind nog nieuw in de praktijk dan is er vaak ook prima invloed uit te oefenen op onrustig gedrag. Mijn consulten worden vergoed door alle zorgverzekeraars.
  10. zoek gelijkgestemde mensen en trek je niets aan van anderen.

Keuzes

  • met wie wil ik sinterklaas vieren. Stel jezelf en het welzijn van je kinderen voorop.
  • Jullie zijn hoogstwaarschijnlijk niet gebaat bij veel pakjesavonden, vele zakken met kado’s, diverse opa’s en oma’s, neefjes en nichtjes en sintfestijnen bij 7 verschillende werkgevers.
  • Bedenk goed waar je wel of niet heen gaat. Wees daar zorgvuldig in. Misschien dat je kind zelf niet wil, of juist overal wel heen wil. Bedenk dat jij als ouder het beste kunt overzien wat goed is voor je kind. Wat anderen of je kind ook verwachten.
  • Overweeg de tv programma’s te minimaliseren. Programma’s als het sinterklaasjournaal wakkeren de onrust aan en verminderen het vertrouwen van een kind met al die gevaren op sinterklaas zijn pad. Dat hoeft niet, sinterklaas komt gewoon. Dat is zeker.
  • welk snoepgoed wel en welk niet?
  • hoeveel kado’s? 

Vergeet vooral niet

het is feest. Niet alles hoeft goed te gaan, sterker nog, hou er maar vast rekening mee dat dat ook niet gaat lukken. Geniet van de dingen die wel goed gaan en bedenk… nog xxx nachtjes slapen dan gaat sinterklaas ge - luk- kig weer naar huis. HOERA!

 

Al jarenlang kook ik soep. Lekkere soep. Niks mis mee.
Een paar jaren geleden kwam er een kennis die zei: “Schrijf het eens op, hoe je die soep maakt” .
Ik vond het een goed idee, en ik noemde het “protocol voor soep”.
Als ik soep ging koken, deed ik dat precies volgens mijn protocol.

Toen kwam er iemand die zei: “als je nou eens precies opschrijft wat je erin doet, dan kun je de ingrediënten afvinken op een lijst”.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik noemde de lijst “ Huffels”, en vergat niets toe te voegen. Het kostte wel meer tijd, maar dat nam ik maar voor lief.

Als ik eens van huis moest, vroeg ik één van de kinderen in de soep te roeren. Dat ging prima. Toen zei mijn dochter: “ Mam, je moet opschrijven wanneer je precies roert, hoelang, en hoe vaak”.
“Dat is goed”, zei ik, en ik noemde het de “soep-rapportage”. Voortaan schreef ik eerst een overdracht voordat ik de deur uitging.

Mijn buurman, die bij de vrijwillige brandweer is, kwam langs. Hij vroeg of ik wel dacht aan de veiligheid. “Houd je wel aan de voorschriften, voor je het weet heb je de vlam in de pan”.
Daar had ik wel van gehoord, dus ging ik op cursus brandveiligheid, en, om het meteen maar goed te doen, leerde ik ook EHBO en reanimatie. We hadden die week geen tijd voor de soep.

Na de scholing, waarvoor wij een certificaat kregen, hoorde ik dat niet iedereen zomaar mee mocht helpen met mijn soep. Men moest bevoegd en bekwaam zijn. Ik noemde de nieuwe regels de BIG registratie: Bijzondere Instructies Groentesoep. Voortaan werd eerst bekeken of men een certificaat had voor er geroerd mocht worden. Helaas mochten mijn kinderen niet meer helpen. Maar we vormden een gespreksgroep, we evalueerden, controleerden, en hielden team-overleg. En als er tijd over was, maakte ik gauw nog wat soep.

Toen kwam mijn tante eens langs. Ze was op vakantie geweest, en had iets nieuws geleerd: JCI.
“Dat betekent: Je Controleert Intensief”, zei ze. “Er zijn lijsten over hoe groot de pan moet zijn, hoe lang de pollepel, de potjes voor de ingrediënten, en richtlijnen voor de inrichting van de keuken”. “Ook mag je niet je keukenschort meer aan, maar moet je in je eigen kleding soep maken, dat is huiselijker”.
“En hier heb ik lijsten voor de rapportage, het links- of rechtsom roeren, het vet-percentage, de calorieën, en natuurlijk de protocollen, de BIG-registratie, de observatielijsten, en de veiligheid- certificaten.” “En al deze lijsten worden periodiek gecontroleerd en ge-update”. “En we hebben een accreditatieplan, dat wil zeggen dat we bij elkaar in de pan gaan kijken”. “we houden evaluaties, en intervisies, kortom, aan álles wordt gedacht!”

U begrijpt, dit is allemaal erg handig, en er is veel voor te zeggen.

Maar ik denk wel tijdens het invullen van al die lijsten: “ Wie bekommert zich nog om de soep ?”